Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4943 K.2025/3005

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin uzun süredir Ankara’da dönercilik yaptığını, “...’nın Yeri” ibareli 2011/113222 sayılı markalarının bulunduğunu, davalılar adına tescilli 2013/96779 sayılı ve “...” ibareli marka ile müvekkillerinin markası arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK'nın) 6/1 hükmü anlamında iltibas bulunduğunu, müvekkillerinin markasının Ankara'da tanınan bir marka olduğunu, ... ve .../Çankaya adreslerinde faaliyet gösterdiğini, ayırt edici hale getirildiğini,

davalıların müvekkillerinin işyerine çok yakın bir adreste müvekkillerinin işletmesinin devamıymış gibi bir algı yaratarak faaliyete başladıklarını, haksız kazanç ve itibar elde etmeye çalıştıklarını ileri sürerek dava konusu “...” markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “...” markası ile sektörde bilinir bir işletmesinin olduğunu, dava konusu markanın diğer davalının ... isminin tamamı ile ... isminin baş harflerinden oluşturulduğunu, marka işaretleri arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığı gibi markaların sınıflarının da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçelerinde, dava konusu marka ibaresiyle açılan dönercinin, aile döner salonu olan "..."nin devamı olması amacıyla kurulduğunu, iki işletmenin çok yakın yerlerde bulunduğunu, iki işletme arasında fark olmadığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar adına tescilli bulunan 2011/113222 sayılı ve "..." ibareli marka ile dava konusu "...yüzyılındönercisi+şekil" ibareli marka arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, her iki markada "..." ibaresinin asli ve baskın unsur olarak yer aldığı, dava konusu marka kapsamında yer alan 43. sınıf hizmetler davacıların markası kapsamında da yer aldığı,

dava konusu marka kapsamında yer alan 29. sınıf malların da davacıların markası kapsamında yer alan "yiyecek ve içecek hizmetleri" ile ilinti ve bağlantılı olduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, önceki markadaki ve sonraki markadaki işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar/hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde,

davalının markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davacıya ait markadan farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, davalıların markası ile davacıların markası arasında işletmesel bağlantı olduğu, idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulan markalar algısı oluşabileceği bu açıdan taraf marka işaretleri arasında gerek 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8/1 ve 42, gerekse SMK'nın 6/1 ve 25. maddesi kapsamında hükümsüzlük koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.