Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5207 K.2025/626

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile ...'in davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacıların iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, davalılar tarafından süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, davada zamanaşımı yönünden davacılar lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırı da nazara alınarak uzamış zamanaşımı süresinin 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen belgedeki 1999 ve 2000 tarihi ile dava tarihi 29.12.2021 tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, davacıların alacak talebinin zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığından bahisle davalı şirkete verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.