Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5319 K.2025/4020

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/57020 sayısı ile gerçekleştirdiği başvurunun, 2020/33854 sayılı marka nedeniyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç maddesi gereği "Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri" yönünden kısmen reddedildiğini, bununla birlikte kısmi red kararında benzer olarak gösterilen marka başvurusunun ise taraflarınca yapılan itiraz sonucunda reddine karar verildiğini, dolayısıyla 2020/33854 sayılı markanın tümden reddine karar verilmiş olduğunu, müvekkili markasının reddedilen hizmetler açısından tekrar yayına çıkartılmadığını,

müvekkilinin 1990 yılından beri “...azar Emlak” adıyla faaliyet gösterdiğini, ret gerekçesi marka sahibi ...’nün kötüniyetli olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2021-M-2862 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili markasının davacı markasından önce başvurusunun yapılmış olması nedeniyle YİDK’in verdiği kararın yerinde olduğunu, davacı markasının müvekkili markasıyla aynı mal ve hizmette faaliyet gösterdiğini, davacı markasının müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini, aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, işbu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru ile mutlak ret gerekçesine konu marka “... Emlak” ibaresini ortak olarak taşımakla birlikte, SMK'nın 5/1-ç maddesinin uygulanabilmesi için salt kelime unsurlarının ortaklığının yeterli bir kriter olmadığı, taraf markalarının özellikle görsel anlamda birbirlerinden somut bir şekilde uzaklaştıkları, başvuru ile redde mesnet marka logolarının birbirini çağrıştıran ortak özelliğinin dahi olmadığı,

bu haliyle markaların SMK'nın 5/1-ç hükmü anlamında benzer olma kriterinden ciddi şekilde uzaklaştığı, var olan benzerliğin, karıştırılma ihtimaline dayalı nispi ret gerekçeleri çerçevesinde değerlendirilmesinin daha isabetli olacağı, ayrıca Kurum tarafından mutlak ret nedenlerine dayalı olarak verilen kararlarda, husumetin yalnızca Kurum'a yöneltilebileceği gerekçesiyle davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile YİDK'in 2021/M-2862 sayılı kararının iptaline, diğer davalı hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş, hüküm, davalılarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda dava konusu olan ve redde mesnet gösterilen her iki marka da "..

Emlak" ibaresinden oluşmakta ise de, markalar tertip tarzları itibariyle oldukça farklı olduğu gibi, redde mesnet markadaki şekil unsurunun dava konusu başvuruda yer almadığı, anılan farklılıkların başvuruya SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında yeterli ayırt ediciliği sağladığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.02.2022 tarih ve 2020/7988 E.- 2022/888 K. sayılı ilamının da bu yönde bulunduğu,

öte yandan, mutlak ret nedenine dayalı olarak davalı kurum tarafından re'sen verilen YİDK kararının iptali talebiyle açılan eldeki davada davalılardan ...'ye husumet düşmeyeceği gerekçesiyle davalı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.