Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5381 K.2025/3532

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/43620 sayılı "..." ibareli marka başvurusu yaptığını, davalı Şirketin 2014/52335 sayılı "..." ibareli markasına dayalı olarak bu başvuruya itiraz ettiğini, oysa taraf markaları arasında sınıfsal benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusu ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak derecede benzerlik olmadığını, "..." ibaresinin, davalının Antalya’daki otellerinin adı olduğunu, müvekkili başvurusunun ise ".../... " anlamına geldiğini, "..." kelimesinin yaygın kullanılan bir kelime olduğunu, 43. sınıfta çeşitli kişi ve kurumlar adına tescilli bulunduğunu,

bu kelimenin sıfat olarak kullanıldığını ve belirleyici unsur olmadığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2019-M-2630 sayılı kararının iptaline, müvekkili başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markasındaki ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğunu, bu ibarenin aynısının dava konusu başvuruda da kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarında ... kelimesinin baskın unsur, diğer unsurların ise yan unsur olarak kullanıldığı, taraf markalarının genel izlenim yönünden benzer olduğu, tescilli markanın bir uzantısı, yeni bir versiyonu, serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2019-M-2630 sayılı kararının "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri" yönünden iptaline, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile geçici konaklama hizmetleri ile hayvanlar için otel hizmeti veya çocuklar için konaklama hizmetini ortak olarak veren firmaların günümüzde arttığı, söz konusu hizmetlerin benzer amaçlara yönelik ilişik hizmetler olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.