Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5470 K.2025/535

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin uzun yıllardır 04, 07, 09, 12, 17, 35. sınıflarda 2012/86840, 2003/05762, 1983/076299, 2014/80572, 2008/24469 sayılı "..." esas unsurlu markalarıyla kauçuk imalatçısı olarak faaliyet gösterdiğini, davalının ''... '' ibareli markası için 2018/68686 sayılı başvurusuyla tescil talebinde bulunduğunu, söz konusu başvuruya itirazlarının, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2019-M-3600 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, oysa tarafların markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu,

tüketici nezdinde markalar arasında organik bağ bulunduğu izlenimini uyandırabileceğini, her iki markada da ''...'' ibaresinin asli unsur olduğunu, davalının başvurusunun kötüniyetli bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafça müvekkili şirket aleyhine İstanbul 1. FSHHM’nin 2017/378 E. sayılı dosyasıyla marka tecavüzü davasının açıldığını, davanın reddedildiğini, söz konusu kararın bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkili şirketin benzer şekillerde tescil edilmiş çok sayıda markasının bulunduğunu, markadaki “...” ibaresinin "ağır iş/görev" anlamına gelen “... ” kelimelerin kısaltması olduğunu, “...” harflerinin davacı markalarını hatırlatmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, uyuşmazlık konusu emtia grupları bakımından neredeyse tamamının otomotiv sektörüne ilişkin parçalar olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü yönünden tescil engellerinde aranan emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, davalının ''... '' şeklindeki başvurusunda “...” ibaresinin ayırt edici ve esaslı unsuru olduğu, işaretler arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan benzerlik bulunduğu, tüketici nezdinde karıştırıma ihtimalinin son derece yüksek olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2019-M-3600 sayılı kararının iptaline, davalıya ait 2018/68686 numaralı "...+Şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.