Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/614 K.2025/1242

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 25.02.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nin Türkiye genelinde inşaat ve müteahhitlik işleri ile iştigal eden bir iş adamı olduğunu, faaliyetlerini bir dönem hissedarı olduğu "Tasfiye Halinde ... İnşaat Emlak Gıda Kırtasiye Telekomünikasyon Pazarlama Sanayi ve Tic. Ltd.

Şti." ile devam ettirdiğini, bu dönemde inşaat faaliyetlerinin finansmanının sağlanması açısından davalı banka ile müvekkilin ortağı olduğu şirket arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, işbu sözleşmede müvekkilinin kefil olarak gösterildiğini, ancak kefaletin geçersiz olduğunu, sözleşme üzerinde tahrifat yapıldığını, haksız icra takibi ile müvekkiline ait taşınmazların satıldığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak yasal faizi ile müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiş,

ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 500.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; genel kredi sözleşmesinde üst limitin belirli olduğunu, kefalet koşullarının gerçekleştiğini, sözleşme üzerinde tahrifat iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, genel kredi sözleşme limitinin 3.000.000.000,00 USD olarak belirlendiği, uyuşmazlığa uygulanacak 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 484. maddesi ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre geçerli bir kefalet aktinin var olduğu, belge üzerinde tahrifat iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işleminden kaynaklı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.