Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6182 K.2024/8225

Taraflar arasındaki ayıplı zirai ilaç nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde; davalıdan alınan zirai ilaç nedeniyle mahsulünde oluşan maddi zararın fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydı ile 131.164,00TL'sinin tahsilini talep ettiği, gerek dava dilekçesindeki beyanlar ve gerekse dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının yaptırdığı tespit nedeniyle verilen raporda davacının zararının 131.164 TL olarak belirlendiği başkaca zarara ilişkin somut belgenin sunulmadığı ilk derece aşamasında alınan bilirkişi raporunda ise zarar hesabı yapılmadığı ve davalının kusurundan kaynaklı bir durumun tespit edilemediği belirlenmiş olmakla bu durumda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 131.164,00TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00 TL’nin altında kalmaktadır.