Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/6517 K.2024/8784

Taraflar arasındaki marka değer kaybından kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde murislerine ait işyerinin " ... KAFETERYA" markasının 22.12.2011 tarihinde tescil edildiğini, işyerinin devri sonucu yaşanılan gelişmeler ve kötü işletmecilik nedeniyle işyerinin eski haline getirilmediği için "... KAFE" adına olan işyerinin fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalarak 25.000,00 TL marka değer kaybını talep ettiklerini, gerek dava dilekçesinde gerekse dosyadaki beyanlarda buna ilişkin bir değer belirtilmediği ve dosyada bilirkişi hesaplaması da bulunmadığından reddedilen ve temyize konu edilen tutar 25.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00 TL’nin altında kalmaktadır.