Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/856 K.2024/8730

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu “m müessese” ibareli marka tescil başvurusunun 16, 35, 40 ve 41. sınıflarda, 2014/75206 başvuru numarasıyla ... tarafından gerçekleştirildiğini, söz konusu başvuruya müvekkiline ait 2011/18286 sayılı “m şirket” ve “2011/18288” sayılı “... m şirket” ibareli markalarına dayanılmak suretiyle taraflarınca itiraz edildiğini, söz konusu itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından sonra da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini,

hâlbuki müvekkilinin markaları ile davalı markası arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik olduğunu, davalının kötü niyetli olarak marka başvurusunda bulunduğunu iddia ederek YİDK’nın 2015-M-12027 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının hukuka ve usule uygun olduğunu, karşılaştırılan markaların görsel, anlamsal ve işitsel olarak benzer olmadığını, markalar arasında “M” harfinin dışında hiçbir benzerlik bulunmadığını, müessese ve şirket kelimelerinin benzer olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bu kelimelerden birinin kurum, diğerinin ise ortaklık anlamına geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacının “m şirket” ve “... m şirket” ibareli markaları ile dava konusu “m müessese” ibareli marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılmaya neden olabilecek düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, davacı yan markasında yer alan “...” ibaresinin davacı şirketin tanınmış ve şemsiye markası konumunda olmasına rağmen dava konusu “M” ibareleri yönünden böyle bir tanınmışlıktan bahsedilmesinin mümkün görülmediği,

ayrıca taraf markaları arasında da bir benzerlik durumuna rastlanılmadığından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının somut uyuşmazlık yönünden uygulanabilir olmadığı, davalı tescil başvurusunun kötü niyetli bir başvuru hali olmadığı, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının itirazına mesnet “m şirket” ve “... m şirket” ibareli markaları ile dava konusu “m müessese” ibareli marka başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunmadığı, zira tarafların markalarında ortak olarak kullanılan “M” harfinin alfabede yer alan bir harf olduğu, markalarda “M” harfindeki ortaklık dışında herhangi bir anlamsal, görsel ya da işitsel benzerliğin mevcut bulunmadığı,

harfler tek başına ya da esas unsur olarak marka tescil başvurusuna konu edilebilirse de herhangi bir karakteristik özelik taşımayan “harf” markalarının, kimsenin tekeline bırakılamayacağı, dava konusu “M” ibareleri yönünden davacı şirketin bir tanınmışlığının olmadığı, kötü niyetli başvuru bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.