Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1214 K.2025/5692

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin uzun yıllardan beri “...”, “... ...”, “... ...”, “... ...”, “... ...”, “... ...” markaları ile faaliyette bulunduğunu, bu markaların yurt dışında da birçok ülkede tescilli olduğunu, müvekkili şirketin markalarına benzer ve iltibas yaratma suretiyle 2020/23328 sayılı "..." ibareli markasını tescil için başvuruda bulunan davalının, müvekkilinin tanınmış markasının ürünlerine haksız yararlanma ve ticari itibarının zedelenmesi ile haksız rekabet ihtimali bulunduğunu,

taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduklarını ve orta seviyedeki alıcılar için aynılık unsurunun ağırlık kazandığını ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2021-M-739 sayılı kararının iptaline ve 2020/23328 sayılı "..." ibareli markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı ... ..., süresinde cevap dilekçesi vermemiş ve yargılamaya katılmamıştır

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 2020/23328 sayılı marka başvurusu kapsamındaki mal ve hizmetlerin tamamının, davacıya ait itiraza mesnet 2019/06794, 2019/70703, 2017/39107, 2017/39118, 2018/106035 sayılı markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle aynı, aynı tür veya benzer olduğu, diğer taraftan davaya konu marka başvurusu, 35. sınıfta son alt grupta 01, 04, 29, 30, 31 ve 32. sınıfta yer alan malların perakendecilik hizmetlerini içerdiği,

bu hizmetlerin, davacı şirketin itiraza mesnet 2019/70703 sayılı markasının tescil kapsamında 35. sınıfta son alt grupta yer alan hizmetler ile birebir örtüştüğü, aynı markanın tescil kapsamında yer alan 01, 04, 29, 30, 31 ve 32. sınıftaki mallar ile de birbirlerini tamamlayıcı nitelikte olmaları, hizmetlerin sunulduğu yerin genellikle malların satışa sunulduğu yerle aynı olması, aynı tüketici kesimine hitap edilmeleri nedenleriyle düşük düzeyde bir benzerliğin bulunduğu,

son alt grupta yer alan hizmetlerin birebir örtüştüğü, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, dava konusu markanın iki kelimenin birleşiminden oluşan 8 harfli "..." ibaresinden, davacı markalarının ise 7 harfli "..." ibaresinden oluştuğu, markaların ilk 3 harfi "ALT" ile son 2 harfinin "SA" aynı olduğu, bununla birlikte markaların ilk 5 harfini oluşturan “...” ve “...” ibareleri sessel olarak benzer olmakla birlikte “...” ibaresinin eski Türkçe “...” ibaresinden evrildiği, markalardaki farklılığın markaların ortasında yer alan “ı” ve “u” harfleri (...-...) ile dava konusu markada yer alan “a” harfi (...) olduğu,

görsel algının önce dışta bulunan elemanları ayırt etmesi sebebiyle marka ibareleri arasında iç kısımda oluşan farklılığın ortalama düzeyde tüketici nezdinde markaları birbirinden ayırt etmede yetersiz bulunduğu, uzun kelimelerden oluşan markalar arasındaki birkaç harf farkının markaları işitsel bakımdan farklılaştırmada yeterli olmadığı, dolayısıyla "...-..." ibarelerinin ortalama tüketici nezdinde görsel ve işitsel olarak yaratacağı etki bakımından benzer olduğu,

davaya konu markada yer alan "..." ibaresinin yatık ve el yazısı stilinde yazılmış olması nedeniyle ilk bakışta "..." izlenimi verdiği ve bu durumun da ilk intiba bakımından ortalama düzeyde tüketici nezdinde markalar arasında benzerlik hissi ve dava konusu markanın davacıya ait marka görselinin revize edilmiş versiyonu olduğu izlenimi uyandıracağı, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, davacı tarafın itiraza mesnet gösterdiği markaların tanınmışlık mertebesine ulaştığının ispatlanamadığı,

davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut bir delil sunulamadığı, dava konusu marka başvurusunun tescil edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2021-M-739 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların markalarını kullanmak istedikleri emtiaların aynı veya benzer olduğu gibi tarafların markalarının asıl unsurlarının da "..." ve "..." ibarelerinden oluştuğu, “...” ibaresinin ise eski Türkçe “...” ibaresinden evrildiği,

uzun kelimelerden oluşan markalar arasındaki birkaç harf farklılığının markaları işitsel bakımdan farklılaştırmada yeterli olmadığı gibi somut uyuşmazlıkta davaya konu markada yer alan "..." ibaresinin yatık ve el yazısı stilinde yazılmış olmasının, ilk bakışta "..." izlenimi verdiği ve bu durumun da ilk intiba bakımından ortalama düzeyde tüketici nezdinde, markalar arasında benzerlik hissi ve dava konusu markanın davacıya ait marka görselinin revize edilmiş versiyonu olduğu izlenimi uyandıracağı,

dolayısıyla Mahkemece karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.