Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1272 K.2025/6274

Mahkeme kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dünyaca tanınmış “...”, “... ”, “....”, “...”, “...” ibareli tescilli markaları bulunduğunu, “...” markasının Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tanınmış marka statüsünde olduğunu, davalının 2000/... sayılı “...” markası bulunduğunu, davalının markasını Türkiye'de tescil tarihinden sonra 5 yılı aşkın süredir kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2000/... sayılı “...” markasının 556 sayılı Markaların Korunması hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (KHK) 14... /1-c maddeleri uyarınca kullanmama nedeni ile hükümsüzlüğüne ve tescilli olduğu 30. sınıf yönünden sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... markasının uzun yıllardır aralıksız müvekkili tarafından kullanıldığını ve bu kullanımın 30. sınıftaki tüm ürünleri kapsadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalının dava tarihinden önceki dönemden geriye beş yıllık dönem içerisinde 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi kapsamında davaya konu markayı ciddi olarak kullandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2000/... sayılı markanın 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine gereğince iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilil 2000/... sayılı “...” ibareli markanın 556 Sayılı KHK'nın 14. maddesi gereğince iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Mahkemece, davalı adına tescilli 2000/... sayılı markanın 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine gereğince iptaline karar verilmiştir. Karar tarihinden sonra 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.12.2016 tarihli, 2016/148 Esas, 2016/189 Karar sayılı kararıyla davanın hukuken dayanağı olan 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi iptal edilmiştir. Bu durumda Mahkemece, konusu kalmayan dava ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi ile yargılama giderlerinin tarafların haklılık durumları gözetilerek belirlenmesi zorunluluk arzettiğinden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.