Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1554 K.2025/2267

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın kabulü, birleşen davanın davalı ... mirasçıları yönünden kısmen kabulü, şirket yönünden karar verilmesine yer olmadığı karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.09.2022 tarih, 2021/3694 E. 2022/5748 K. sayılı kararı ile bozulmuş, bozma üzerine Mahkemece bozmaya direnme kararı verilmiştir.

Dairemizin 22.05.2024 tarihli ve 2024/2040 E. 2024/4203 K. sayılı kararında; direnme kararı verilmesi yerinde olmakla birlikte sair temyiz itirazları bakımından hukuki denetim ve incelemenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılması gerektiğinden bahisle dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.02.2025 tarih, 2024/11-584 E. 2025/52 K. kararıyla; Hukuk Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir uyuşmazlık mevcut olmadığından diğer temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin direnme kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin kiracı, diğer davalının ise müşterek borçlu sıfatı ile davadışı...A.Ş. ile imzaladığı finansal kiralama sözleşmeleri gereği ödemeleri gereken borcun 37.738,60 TL’lik kısmının müvekkili tarafından borç olarak davadışı şirketin banka hesabına ödendiğini, ancak davalıların bu meblağı müvekkiline geri ödemediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000,00 TL’sinin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, birleşen davada ise bakiye alacağı 33.778,60 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkete borç verdiğini ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacı şirketin Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi 16.11.2020 tarih, 2018/849 E. ve 2020/27 K. sayılı kararı ile ihyasına karar verildiği, davacı tarafından 26/0203 ve 26/0218 numaralı sözleşme açıklamaları ile toplamda 44.578,50 TL ödemenin yapıldığı tespit edildiği, ödemenin davalı şirketin finansal kiralama bedeli borcuna mahsuben yapılan ödeme olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacı vekilinin 10.02.2021 tarihli esas dair beyan dilekçesinde, asıl dava bakımından 10.000,00 TL, birleşen dava bakımından 33.778,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini, birleşen davada ...

Gıda Ltd.

Şti. yönünden talebini atiye terk ettiklerini beyan ettiği, davacı ödeme tarihinden itibaren faiz talep etmiş ise de, davadan önce temerrüt gerçekleşmediğinden temerrüt tarihinin dava tarihi olarak kabul edildiği gerekçesiyle bozma ilamına karşı direnilmesine, asıl dava bakımından davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihi olan 01.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davada davalı ...

Gıda Ltd. Şti. hakkındaki dava atiye terk edildiğinde bu konuda hüküm tesisine yer olmadığına, davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile 33.778,60 TL'nin davalı ... mirasçıları ... ve ...'den dava tarihi olan 16.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, finansal kiralama sözleşmesi uyarınca davalıların ödemesi gereken borcu ödediğini iddia eden davacı yanın rücuen alacak talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkemenin direnme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.