Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1588 K.2025/3230

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.640,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında

sahih bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, davalının davada zamanaşımı süresinin dolduğu yönündeki itirazının dürüstlük kurallarına aykırı olduğu gibi işbu alacak davasının yasal süre içerisinde açıldığı, hak düşürücü süre iddiasının yerinde olmadığı, davalı tarafından SPK'ya sunulan CD'nin incelenmesinde, davacının ...

İnşaat A.Ş.'ye 06.08.1998 tarihinde 72.537,00 euro, 15.02.1999 tarihinde 9.801,00 euro, 01.06.1999 tarihinde 20.703,00 euro olmak üzere toplam 103.041,00 euro yatırdığı, dosyada mevcut 05.07.2006 tarihli ve davacının ismi bulunan 3.280,00 euroyu nakten ve tamamen aldığına dair imzası mevcut kasa tediye makbuzunda belirtilen miktarın mahsup edilmesi neticesinde davacının davalı şirketten 99.761,00 euro alacağının kaldığı,

davacının talebinin TL olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı şirket yönünden, davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalı ... Holding A.Ş.'nin ortağı olmadığının tespitine, 199.412,26 TL'nin temerrüt tarihi olarak kabul edilen 09.04.2010 dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle davalı ...

Holding A.Ş.'den (kesinleşen Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli, 2014/1004 E. ve 207/507 K. sayılı karar ile ...'dan tahsiline hükmedilen tutar ile tahsilde tekerrür olmamak üzere ve müteselsilen) alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı asıl ile davalı ...

Holding A.Ş. vekilince temyiz edilmiş, 16.12.2024 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın davalı şirket vekiline 25.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği, iki haftalık temyiz süresinin 09.12.2024 tarihinde dolduğu, davalı şirket vekilinin 13.12.2024 tarihli temyiz başvurusunun süresinden sonra olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiş, işbu ek karar davalı şirket vekilince temyiz edilmiş, davalı şirket vekili katılma yoluyla da hükmü temyiz etmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2024 tarihli ek kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalı şirket vekilinin katılma yoluyla temyiz istemine gelince; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararıyla mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı birleştirme kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

Dairemizin ... Holding A.Ş. ve grup şirketleri ile ilgili verdiği emsal dosyalarda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere davalı şirketin eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre uzamış ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2 maddesi hükümleri uyarınca 7,5 yıl olduğu, para yatırma tarihleri (06.08.1998, 15.02.1999, 01.06.1999) ile dava tarihi (09.04.2010) arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

3.Bozma sebep ve şekline göre davacının tüm, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamına göre somut olay bakımından zamanaşımı savunmasının çelişkili davranış yasağı kapsamında olduğu, bu nedenle dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağından dolayı, iddia, savunması ve dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan kararın onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun Bozma yönündeki görüşününe katılmıyorum.