Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2983 K.2025/4869

Taraflar arasındaki munzam zarar nedeniyle alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde.

2012 yılının Mayıs ayında davalılar ile 48 adet hayvan alışverişinde bulunduğunu, tanesi 600,00 TL olan hayvanları teslim ettiğini, davalıların borçlarını ödememek yönünde yasanın boşluk tarafından yararlanarak davacının alacağını almasını geciktirdiğini, davacının hayvan ticareti ile geçimini sağladığını ve 2012 yılında 600,00 TL olan hayvanların günümüzde 5.000,00 TL fiyat ile satıldığını, davacının bu hayvanların parasını almış olsaydı şu an 48 adet daha hayvanı olacağını,

bu durumda borçluların kötüniyeti doğrultusunda on yılı aşkın süredir alacağına kavuşamaması ve ülkedeki enflasyon durumu göz önüne alındığında yasal faizi ile karşılanamayacak zararının doğduğunu ileri sürerek davacının yasal faiz ile karşılanamayan zararından şimdilik 50.000,00 TL'sinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosyada bilirkişi hesaplaması bulunmayıp davacının munzam zarara ilişkin beyanları nazara alındığında talep edebileceği tutar 240.000,00 TL olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.