Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3435 K.2025/4621

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, dava dilekçesinde davalının haksız yere uçuş yasağı koyması nedeniyle bir gün işe gidemediğini, yine davalı şirketin tutum ve davranışlarının onurunu zedelediğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutup 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi zararının tahsilini istemiş, somut maddi zarar olarak 1.000,00 euro günlük kazancı olduğunu bildirmiştir. Bu durumda maddi zarar olarak istenilen 1.000,00 euronun, dava tarihindeki kur üzerinden 18.280,00 TL'ye tekabül ettiği gözetildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar (harca esas değer 51.000,00 TL gösterilmiş ise de) 68.280,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.