Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3471 K.2025/4612

Taraflar arasındaki feragat iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek deliller toplanıp esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1-a-6 hükmü uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, HMK'nın 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerine ilişkin olarak HMK'nın 3353/1-a-6 hükmü uyarınca verilen gönderme kararları, HMK'nın 362/1-g hükmü uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.