Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3697 K.2026/493

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kurduğu "..." adlı e-ticaret sitesi ile tüm Türkiye’de, internet üzerinden perde ve diğer ev tekstili ürünlerinin satışını gerçekleştirdiğini, ... ve ... üzerinden 2019 yılı Haziran ayı itibariyle yaptığı reklam harcamalarının 4 milyon TL'yi aştığını, bu tanıtım yatırımları sayesinde Instagram’da 27.000 ve ...’ta 131.000 takipçisi olduğunu, 2018/111613 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-(c) bendi uyarınca reddedildiğini,

müvekkilinin bu karara yönelik itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurumu (YİDK) tarafından reddine karar verildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, söz konusu ibarenin 20. ve 24. sınıf mallar açısından kabul olunduğunu, "p ..." markasının da 20, 24... . sınıflarda tescil edildiğini, müvekkilinin "..." projesine yaptığı yazılım çalışması yatırımlarının bile 1.500.000,00–2.000.000,00 TL civarında olduğunu, web sitesi kapsamında yaklaşık 50 perde satıcısının bulunduğunu, müvekkilinin 2015 yılından bu yana her sene ortalama üç kat hızla büyüdüğünü, halihazırda aylık ortalama 2.000.000,00 TL cirosu olduğunu,

"..." markasının, 2014 yılından beri gerek ticaret unvanında, gerek faturalarda, gerek internet sitesinde, gerekse de sosyal medya platformalarında kullanıldığını ve markanın bu yönüyle kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun, kapsamında yer alan hizmetler yönünden tanımlayıcı ve ayırt edicilikten yoksun bulunduğunu, kullanımla ayırt edicilik iddiasının da gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "e perde" ibareli başvuru markasının, kapsamında yer alan hizmetler açısından cins, vasıf bildiren, tanımlayıcı bir ibare olarak değerlendirilmesi gerektiği, YİDK kararıyla davaya konu marka başvurusunun SMK'nın 5/1-(c) hükmü kapsamında mutlak red engeli olarak kabul etmesinin yerinde görüldüğü, ancak davacının "e perde" markasının kullanım sonucu ayırt edicilik niteliğini kazandığının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun, kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, tül perdeler, perde storları, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular. Tekstilden bayraklar, flamalar, etiketler.

Bebekler için kundak örtüleri ’nin bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" yönünden, SMK'nın 5/1-(c) hükmü kapsamında tanımlayıcılık içerdiğinin gerek davalı Kurumun, gerekse de İlk Derece Mahkemesinin kabulünde olduğu, davacı tarafça da İlk Derece Mahkemesinin bu kabulüne karşı gerekçe yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, başvuru konusu ibarenin asli unsurunun "e perde" ibaresi olduğu,

her ne kadar İlk Derece Mahkemesince başvuru konusu ibareye, SMK'nın 5/2 hükmü kapsamında ayırt edicilik kazandırıldığı kabul edilmiş ise de başvuruyu oluşturan "e perde" ibaresinin, tescil kapsamındaki hizmetler yönünden, o hizmetlere konu malı ya da benzeri malları bildiren ve o mallarla ilgili hizmetlerin elektronik yolla sunulduğunu ifade eden bir ibare olduğu, bu özelliği itibariyle kimsenin tekeline bırakılamayacağı, herkesin kullanımına açık, tanımlayıcı ve somut ayırt edicilikten yoksun ibarelerden olduğu,

SMK'nın 5/2 hükmü uyarınca bu tarz ibarelerin kullanım sonucu ayırt edici kılınmaları yasal olarak mümkün ise de kullanımla ayırt edicilik kazandırıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusu kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.