Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3852 K.2025/6290

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiş, Dairenin 27.02.2024 tarih, 2023/3960 E. ve 2024/1516 K. sayılı kararı ile onanmış, onama kararına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla Dairenin 01.07.2024 tarih, 2024/3855 E. ve 2024/5359 K. sayılı kararı ile davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Tavzih talebinde bulunan davalı ... vekili dilekçesinde özetle.

Mahkemenin 2022/618 E., 2023/92 K. sayılı kararı ile "Davalı ... yönünden davanın kabulü ile Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1149 E. sayılı dosyasında takibe konu keşide tarihi, 30.03.2000 tarihi olan 41.000,00 TL bedelli senetten dolayı davacıların davalı ...'a borçlu olmadıklarının tespitine, asıl alacağın %20 'si oranına tekabül eden 8.200,00 TL kötü niyet tazminatının davalı ...'dan tahsili ile davacılara verilmesine,

davalılar ..., ... ve ... ile ... ve ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın reddine" karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay ilamı ile onanarak kesinleştiğini, kesinleşen kararda menfi tespit isteminin müvekkili ... yönünden reddedildiği dikkate alınarak icrai işlemlere devam edildiğini, hüküm kısmında Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1149 E. (yeni numarası 2017/14810) sayılı takip dosyasının müvekkili yönünden devam edeceği hususu açıkça belirtilmediğinden bazı duraksamalar oluştuğunu,

24 yıl önce açılan icra dosyasında davacılar tarafından girişilen hukuki süreç yüzünden ilerleme sağlanmadığını ileri sürerek müvekkilinin yeniden mağduriyet yaşamaması ve gecikmenin oluşmaması bakımından verilen kararın "müvekkili yönünden davanın reddedilmiş olması sebebiyle ilgili icra dosyasının kendisi yönünden devam ettiği" hususunda tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin 27.02.2025 tarih, 2022/618 E. ve 2023/92 K. sayılı ek kararı ile davacıların davalıların tümüne karşı menfi tespit davası açtığı, Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1149 E. sayılı dosyasında takibe konu keşide tarihi 30.03.2000 olan, 41.000,00 TL bedelli senetten dolayı davacıların davalı ...'a borçlu olmadıklarının tespitine karar verildiği, ... yönünden davanın reddine karar verildiği, doğal olarak Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1149 E. (yeni numarası 2017/14810) sayılı dosyasının diğer alacaklılar konumundaki ... bakımından devam olunacağı açık olduğundan ve herhangi bir şüphe barındırmadığından tavzih talebinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 27.02.2025 tarih, 2022/618 E. ve 2023/92 K. sayılı tavzih talebinin reddine dair ek kararı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dairenin 27.02.2024 tarih, 2023/3960 E. ve 2024/1516 K. sayılı kararı ile davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek hüküm onanmış, davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin de miktardan reddine karar verilmiş olmakla kesinleşmiştir.

Davacılar vekilince temyiz edilen Mahkemenin 27.02.2025 tarih, 2022/618 E. ve 2023/92 K. sayılı kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup gerekçesinde yer verilen "... yönünden davanın reddine karar verildiği, doğal olarak Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1149 E. (yeni numarası 2017/14810) sayılı dosyasının diğer alacaklılar konumundaki ... bakımından devam olunacağı" hususu ise 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 72/4 maddesi hükmünün dolaylı bir sonucudur. Bu açıklamalar çerçevesinde tavzih talebinin reddi kararı ile davacılar aleyhine yeni bir durum yaratılmadığı, davacıların, tavzih talebinin reddine dair kararı ve gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekmiştir.