Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4009 K.2025/7353

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, etiketsiz olarak üretip "..." web sitesinde ve sosyal medya hesaplarında satışa sunduğu mentollü merhem ambalajının, müvekkili adına tescilli tanınmış "..." markasına ait ürünün yeşil kapak ve mavi şişeden oluşan özgün ambalajı ile aynı olduğunu, davalıya gönderilen ihtara rağmen haksız kullanıma devam edildiğini ileri sürerek davalının eyleminin markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, men'ine, ref'ine ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı tarafla özdeşleşen bir ibarenin ya da ayırt edici işaretin ürünle birlikte kullanılması suretiyle iltibasa yol açılması gerektiği, farklı sektörlerde farklı faaliyetlerde bulunan taraflar arasında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55. maddesi anlamında haksız rekabetten söz edilemeyeceği, ayrıca tescilli tasarım koruması kapsamında sınırlı süre ile elde edilecek hukuki korumanın, haksız rekabet kuralları ile sınırsız olarak elde edilmesinin mümkün olmadığı, markaya tecavüz ile manevi tazminat istemlerinin de koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile tüm talepler yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i ile manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.