Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4058 K.2025/5132

Taraflar arasındaki marka tecavüzünden dolayı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince ıslahın yapılmamış sayılmamış sayılmasına karar verilmesinin ve manevi tazminatın değerlendirilmemesinin doğru olmadığı belirtilerek davanın yeniden bu hususlar değerlendirilerek esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları, HMK'nın 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.