Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4116 K.2025/5133

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.05.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı davasını ikame ederken 11.839,04 TL asıl alacak ve 1.084,73 TL ticari temerrüt faizi talep etmiştir. Sunduğu ıslah dilekçesinde ise 2.376,03 SDR maddi tazminat tutarının, tutarın USD karşılığının Devlet Bankalarının bir yıl vadeli USD mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden yapılacak hesaplamayla tekabül edecek faizi ile birlikte aynen ödenmesine karar verilmesini talep etmiş ve talep edilen tutarı da 48.480,75 TL olarak belirlemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli, 32798 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış 04.12.2024 tarihli 2023/182 E., 2024/203 K. sayılı kararı Resmi Gazete'de yayımlanmasından dokuz ay sonra yürürlüğe girmiştir. Öte yandan 7550 sayılı Yasa öncesi verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 05.05.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.