Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4287 K.2025/5341

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.04.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı dava dilekçesi ile davacının miras bırakanı ...'ın ölümünden sonraki kredi taksitlerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve ölüm tarihinden sonra yapılan ödemeler tutarı toplamı şimdilik 163.418,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince 530.000,00 TL'lik ticari kredi bakımından değerlendirme yapılarak karar verilmiştir. Bu durumda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar ticari kredi tutarı olan 530.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 11.04.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.