Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/458 K.2025/5420

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin restoran hizmetleri alanında uzun yıllardır Isparta'da faaliyet gösteren, " ..." ismine marka değeri kazandıran tanınmışlık düzeyi yüksek, nitelikli bir firma olduğunu, davalının, müvekkilinin tescilli markasının sağlayacağı avantajlardan faydalanmak üzere müvekkili ile "...

FRANCHISE SÖZLEŞMESİ" imzalandığını ve bu doğrultuda 5 yıl boyunca "..." markası ile Antalya ilinde açmış olduğu restoran ile kazanç elde ettiğini, ancak davalının sözleşme sona erdikten sonra da müvekkilinin sahibi olduğu marka ile görsel ve işitsel olarak iltibas yaratacak şekilde, "... " ünvanı ile aynı sektörde aynı adreste, "..."nın kendi menüleri üzerinden vekil edenin rızası ve bilgisi dışında hizmet vermeye başladığını, davalı tarafın menüsünün "Biz Kimiz ?" başlıklı bölümü incelendiğinde , söz konusu şirketin daha önce "..." olarak faaliyet gösterdiğini,

şimdi "..." olarak faaliyete devam ettiklerini belirttiği ve müşterilerinde "..." devamı niteliğindeymiş gibi bir algı yarattıklarını ve restoranın dış cephesindeki hala "..." ibareli menüler yer aldığını, yine "www.yemeksepeti.com.tr" adresinde davalı restoranına ait tanıtım yapılırken "..."nın geçmişte sağladığı şöhretten faydalanarak reklam yapılmaya devam edildiğini, müvekkili adına tescilli markayı kullanarak müvekkiline haksız yere mali kayıplar yaşattığını, davalının markasının, müvekkili markası ile hem görsel hem işitsel olarak iltibas yaratacak nitelikte olduğunu,

bu hususların delil tespiti sonucu tanzim edilen bilirkişi raporuyla da tespit edildiğini ileri sürerek 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında 18.12.2012 tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme imzalandığını ancak sözleşmenin sona ermediğini, davacı tarafından Antalya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2018/9857 E., sayılı dosyasında yapılan takipte de 2018 yılının 6 ayına kadar kesilmiş faturaların mevcut olduğunu, sözleşme esasen 5+5 yıl olarak imzalandığını ve bu hususun da sözleşme aslında mevcut olduğunu, değişik iş dosyası ile tespit edilen emtiaların tamamının faturalı olduğunu ve davacıdan alındığını, taraflar arasındaki ticari ilişkinin bu aşamaya gelmesinin sebebinin davacı şirket sahiplerinin FETÖ Terör Örgütü ile iltisaklı olmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda ayrıntıları açıklandığı üzere davacının ilk olarak maddi tazminat hesaplaması yöntemini seçtikten sonra yeniden bir hesaplama yöntemi tercih edemeyeceği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 151/2-b bendindeki hesaplama yöntemine göre davalı şirketin 2016 ve 2017 yıllarında kar etmesine rağmen 2018 yılında 122.807,02 TL zarar ettiği,

kâr ettiği dönemlerde davacı ile aralarında franchise sözleşmesinin geçerli olduğu anlaşıldığından mevcut hesaplama yöntemine göre herhangi bir maddi tazminat miktarı tespit edilememiş olup bu yöne ilişkin talebin reddi ile olayın oluş şekli gözetilerek davacı yönünden zenginleşme yaratmayacak davalı yönünden ifa imkansızlığı doğurmayacak şekilde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının "..." kullanımının davacının 2000/20220 numaralı "... + Şekil " ibareli markasına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ile tecavüzün önlenmesine,

maddi tazminata ilişkin talebin reddine, manevi tazminata ilişkin talebin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan franchise sözleşmesi sona erdiği gibi davalının tescilli marka kullanımına ilişkin bir savunması da bulunmadığından davalının, davacı markasını kullanımının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinden bu hususa ilişkin istinaf istemlerinin reddi gerektiği, manevi tazminat yönünden ise marka hakkına tecavüz nedeniyle davacının manevi tazminat talep hakkı bulunduğu,

somut olayın özellikleri, tarafların ekonomik durumları, davalının kusuru ile davacının aldığı önlemler ile hak ve nesafet kurallarına göre takdir edilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince davaya fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi sıfatıyla bakıldığı,

fikri sınai haklar hukuk mahkemesince veya bu sıfatla bakılan davalarda hükmedilecek vekalet ücretinin genel mahkemelerden ayrı olarak düzenlendiği ancak İlk Derece Mahkemesince davalı yararına hükmedilen vekalet ücretlerinde genel mahkemelerce hükmedilecek vekalet ücretine karar verildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının "..." kullanımının davacının 2000/20220 numaralı "... + Şekil" ibareli markasına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ile tecavüzün önlenmesine,

maddi tazminata ilişkin talebin reddine, manevi tazminata ilişkin talebin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı marka kullanımının, davacının markasına tecavüz teşkil ettiği iddiasına dayanan markaya vaki el atmanın önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.