Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4799 K.2025/5538

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince davanın esasına girilerek deliller toplanıp esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 hükmü uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.07.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.07.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 3353/1-a-6 hükmü uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.