Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/528 K.2025/676

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun/HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar menfi tespit davasında istinaf incelemesine konu edilen 7.000,00 TL asıl alacak 509,18 TL işlemiş faiz olmak üzere 7.509,18 TL olup, karar tarihi itibarı ile HMK'nın 341-(2) maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında olup, ilk derece mahkemesince verilen karar kesin olup Bölge adliye mahkemesince verilen 6100 sayılı Kanunun/ HMK'nun 341-(2) ve 346-(1). maddeleri gereğince usulden reddine dair verilen karar da kesin mahiyettedir. Dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.01.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.