Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2026/470 K.2026/446

Hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.12.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulü ile Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 82. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle 6100 sayılı Kanun'un 382. maddesinin ikinci fıkrasının (e-1) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup, ilk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından bölge adliye mahkemelerince verilen kararlara karşı, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.