Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/12020 K.2012/5382

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Bozma kararına uyulmuş olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, infaza ilişkin hükümler nazara alınmaksızın, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, soyut bir şekilde 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğundan bahisle, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenip 89/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken mahkemece denetime olanak vermeyecek şekilde temel cezanın 89/1-2. maddesi gereğince belirlenmesi,

3-) TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, hürriyeti bağlayıcı cezanın seçilmesi halinde TCK'nın 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-) Daha önceki verilen kararda tedbirlerden biri uygulanmış olması ve şikayetin devam ettiğinden bahisle yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,