Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/12391 K.2012/942

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCK hükümlerine göre hükmolunan erteli sonuç adli para cezalarının açıkça sanıklar lehine olduğu anlaşılmakla, bu husus bozma sebebi sayılmamış;

sanıkların taksirle bir kişinin ölümüne neden oldukları kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nın 455/1 maddesi yerine aynı Kanunun 455/2 maddesine göre ceza tayin edilmesi, dosya içeriği ve hükmolunan temel ceza miktarının doğru belirlenmesi karşısında sonuca etkili görülmeyip, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş;

sanıklar hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; sanıklar müdafiilerinin son oturumda katılan tarafa tazminat ödemediklerini ifade ettikleri ve katılanın şikayetinin devam etmekte olup, zararının giderilmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu sebepten bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.