Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/13403 K.2012/13397

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2006 tarih, 2006/254 esas, 2006/259 sayılı kararıyla, 20.05.2003 tarihinde işlediği sabit görülen görevli memura mukavemet suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 258/1, 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca erteli 1.620 YTL adli para cezası mahkumiyetini içerir ilamın 28.11.2006 tarihinde kesinleştiği ve sanığın sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu 24.04.2009 tarihinde işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğu;

sözü geçen ilamla sanığa hükmolunan adli para cezasının, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hapisten çevrilmiş olması karşısında, kesin nitelikte olduğunun kabulünün mümkün olmadığı ve tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, “2.000 YTL'den aşağı miktardaki tecil edilmiş cezanın tekerrüre esas alınamayacağı” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında TCK'nın 58/6-7 maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2006 tarih, 2006/254 esas, 2006/259 karar sayılı, 765 sayılı TCK'nın 258/1, 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca erteli 1.620 YTL adli para cezasını içerir, 28.11.2006 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı ile ilgili olarak, kararın kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, aynen infazına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün