Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/15615 K.2012/11911

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.01.2010 gün ve 2009/7361 esas 2010/108 karar sayılı bozma ilamı öncesi 10.05.2007 tarihli manevi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile manevi tazminat konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının manevi tazminata ilişkin 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine ''1.500'' TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.