Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/16465 K.2012/10490

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin; olayda sanığın kusurunun bulunmadığı ve tayin edilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, Mahalli Cumhuriyet savcısının ise, sanık ... hakkında hem teşdiden ceza tayin edilip, hemde sabıkasız oluşu gerekçe gösterilip tayin edilen cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasının çelişki yarattığı hususunda yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarına ilişkin uygulamanın hükümden çıkarılıp, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusur tespitine ve sanık hakkında tayin edilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, hak ve nasafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak temel ceza tayin edilirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,