Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/16750 K.2012/9992

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkümiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın çevresinde iyi tanındığı, yardımsever bir kişiliğe sahip olduğu, evli ve 3 çocuklu olup evin geçimini sanığın sağladığı,

alınan savunmasında üzüntüsünü ve pişmanlığını açıkça dile getirdiği gibi, katılan ...'nin de beyanlarında sanığın kendilerini defalarca hem yüzyüze hemde arayarak özür dilemek istediğini beyan etmesi karşısında, sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, olayın oluş şekli ve sonuçlarına, dosya kapsamına uygun düşmeyen, gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,