Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/16826 K.2012/9597

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kollukta, aracının lastiğinin patladığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, ... içinde bayılarak farkında olmadan karşı şeride geçtiğini, sorgu da; aracını mıcıra kaptırdığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, karşı şeritten gelen şikayetçilerin aracına çarptığını ifade etmesi, katılanların da sanığın aracının karşı şeritten savrularak gelip kendi araçlarına çarptığını beyan etmeleri karşısında trafik kazası tespit tutanağındaki tespitlerin tarafların anlatımı ile uyumlu olduğu anlaşıldığından keşif yapılarak sanığın kusur durumunun tespit edilmesini isteyen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, olayda bir kişinin basit tıbbi müdahale ile geçebilecek şekilde, diğerinde de kemik kırığı olacak şekilde yaralandıkları ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, en üst hadden temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,