KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/17007 E., 2011/8417 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddelerigereğince mahkumiyet.
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
2- Sanıklar ..., .., ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6 maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin asansör boşluklarında gerekli tedbirleri almak görevinin sıva işi yapan sanıklara ait olmadığına, işverenin sorumluluğunda bulunduğuna ve sair nedenlere ilişkin, sanık ... müdafiinin sanığın iş yerinde tüm güvenlik tedbirlerini aldığına, kusuru bulunmadığına, sıva işini götürü usulle diğer sanıklara verdiğine, beraat karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin olayda sanığın kusuru bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Ölenin sanığın kardeşi olması nedeniyle taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açıp açmadığının ve 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/17007, K. 2011/8417, 15 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama