Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17072 K.2012/2091

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Katılanın, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Başhekimliğinin 30.05.2006 tarih, 2006/1316 nolu raporuna göre, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı tedavileri tamamlandığında değerlendiribileceği belirtilerek,

vücutta kemik kırılmasına neden olacak ve bu kırığın hayat fonksiyonlarının ağır (5) derecede etkileyecek şekilde yaralandığının ve yine aynı Başhekimliğinin 02.02.2008 tarih, 2007/06 nolu raporuna göre katılanda meydana gelen yaralanmanın 18.07.2006 tarih ve 26230 sayılı özürlülük ölçütü sınıflandırılması ve özürlülere verilecek sağlık kuruluşları raporları hakkındaki Yönetmeliğe göre; %32 özürlülük oranı olduğundan;

duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığının belirtilmesine rağmen yaralanmanın işlev kaybı veya işlev zayıflığı olup olmadığı tespit edilmemiş olması nedeni ile Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınarak suç niteliğinin buna göre tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya arasında bulunan raporlardan katılanın kemik kırığı oluşacak, sağ alt ekstremitede 3 cm. kısalık, sağ uylukta 4 cm. atrofi, ağız açmada 2.5-3 cm kısıtlılık, fasial asimetri, sol maxiller bölgededeplasyon, submental bölgede yaklaşık 2 cm'lik kalıcı nitelikte matür skar izi, vb. oluşacak şekilde yaralanmış olması karşısında temel cezanın asgari hadden ayrılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,