Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17302 K.2012/108

uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından katılanın zararının giderilmediği ve kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamenin 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1. 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı TCK'ya göre hükmolunan ceza ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b. maddesi kapsamında bulunduğu da gözetilerek 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra lehe Kanunun tespiti ile bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine 06.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 9. fıkranın eklenmesinden önceki halinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında hüküm tesis edilirken suçun temas ettiği maddeye göre belirlenen cezadan TCK'nın 89/2-b 1/2 oranında artırım yapıldığı sırada hesap hatası sonucu sanık hakkında fazla adlî para cezasına hükmedilmesi