Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17453 K.2012/11177

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karara mahallinde ilavesi mümkün bulunduğundan 1 nolu bozma düşüncesine, katılanlarla sanık arasında uzlaşmanın sağlanmamış olması nedeniyle katılanların zararları giderilmediğinden suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasının mümkün bulunmadığından 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 89/1 maddesi uyarınca 90 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenen temel cezada, aynı Kanunun 89/2-e maddesine göre yarı oranında arttırım yapılırken, 135 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi gereken cezanın hesap hatası sonucu 145 gün karşılığı adli para cezası olarak tayini ve devamında TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün karşılığı 2.240 YTL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 120 gün karşılığı 2.400 YTL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci paragrafındaki 145 gün karşılığı adli para cezasının 135 gün karşılığı adli para cezası olarak, üçüncü paragrafındaki 120 gün karşılığı adli para cezasının 112 gün karşılığı adli para cezası olarak,