Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17688 K.2012/2002

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Olay tarihinde alkollü ve beyanına göre uykulu olan sanığın kullandığı aracın yoldan çıkarak devrilmesi sonucu araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiği, mağdur ... 'un ise yaralandığı, dosya arasında bulunan 31.07.2007 tarihli rapora göre mağdurun hayati tehlike oluşturmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı ve alnındaki yaralanmasının sabit iz oluşturup oluşturmayacağının 6 ay sonra değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, mağdurun yaralanmasından dolayı şikayetçi olmadığı, TCK'nın 89/5. maddesinde “ Taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulması şikayete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikayet aranmaz.” hükmünün düzenlendiği, dosya arasında mağdurun TCK'nın 89/2-3 maddelerinde belirtilen şekillerde yaralandığına dair rapor bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun yaralanması sonucu alnında oluşan izin sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair kesin rapor alınmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi ,

3- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'ya göre mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına rağmen, sürücü belgesinin, aynı Kanunun 53/6. maddesi yerine 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,