Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17889 K.2012/2770

2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 270/1-2, 50, 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nin ve Suç Üstlenme suçundan sanık ...’nin mahkûmiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarihli ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 tarihli ve 2006/65-2009/114 sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 1.800 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

1- Aralarında menfaat çatışması bulunan her iki sanığın CMK’nın 152. maddesine aykırı olarak aynı müdafii tarafından savunulması,

2- Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 14.04.2008 tarihli Ek Karar hukuki değerden yoksun bulunduğundan, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

3- Olay nedeni ile birinci derecede kusurlu olan sanığın eylemi neticesi katılanın babası ...’nın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 22/4. maddesi de dikkate alınarak; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edilerek sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,