Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/18006 K.2012/2141

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kusur durumuna, katılan tarafından dinletilen tanıkların gerçek görgü tanıkları olmadıklarına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine ve kabule göre kırmızı ışıkta geçen sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiği ve hükmolunan cezanın bu nedenle arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği dikkate alındığında 5237 sayılı TCK' nın 89/1. maddesine göre verilecek adli para cezasının miktarı 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar bu tarihten sonra işlenen suçlarda ise 90 günden 365 güne kadar olduğu dikkate alınarak uygulanması halinde suç tarihi itibariyle adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 5 gün olduğu buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerektiği gözetilmeyerek adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 3 ay kabul edilmesi ve müteakip uygulamaların da belirlenen bu temel ceza üzerinden yapılması suretiyle hataya düşülmesi,

3-04/06/2008 tarihli karar duruşmasında sanığın uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında basit bir tespitle katılan tarafın zararı belirlendikten sonra sanığa katılan tarafın zararını gidermesi hususunda imkan tanınması ve sonucuna göre 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde zararı karşılanmadığından bahisle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,