Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/18292 K.2012/1752

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre sanıkların uzlaşmak istemedikleri,taraflar arasında hukuk mahkemesinde tazminat davasının derdest olması ve katılanın zararlarının giderilmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafiilarinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi,ancak;

1) TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca ''Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.'' düzenlemesi karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınc temel ceza belirlenirken seçenek olarak hapis cezası seçildiğinden para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) TCK'nın 53/1. madesinde öngörülen hak yoksunluklarınn taksirli suçlarda uygulanamayacağının dikkate alınmaması,

3) Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi