Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/18313 K.2012/2371

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, sanığın soruşturma aşamasında suçla ilgili sorumluluğu ve uzlaşmayı kabul etmediğini açıkça belirtmesi ve müştekinin de uzlaşmak istememesi nedeniyle taraflar arasında uzlaşma gerçekleşmemiş ve dosya kapsamına göre müştekinin zararının giderilmemiş olması karşısında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, sanığa taksirle yaralama suçundan tayin olunan temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayini,