KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/18327 E., 2012/1821 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK' nın 89/1-3-b, 22/1-2-4, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.
Karar Metni
233 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, sanığın geçmişinde kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusur durumuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;
5237 sayılı TCK'nın herhangi bir cezai arttırım öngörmeyen sadece taksire ilişkin tanımlama içeren 22/1-2-4 maddesi uyarınca ceza arttırımı yapılarak sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının hükümden çıkarılması, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirimden sonra tayin edilen cezanın 5 ay hapis cezası olarak düzeltilmesi ve hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/18327, K. 2012/1821, 2 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama