KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/18442 E., 2012/16691 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Karar Metni
223 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile,sanık müdafinin kusur durumuna,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;ancak;
Sanık hakkında hükmedilen para cezasının 20 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline karar verilirken taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adli para cezasının süresinde ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususunun sanığa bildirilmesi gerekirken,”taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususun sanığa ihtaratına “ karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. Paragrafından “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususun sanığa ihtaratına “ibaresinin çıkarılarak yerine,” taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adli para cezasının süresinde ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/18442, K. 2012/16691, 3 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama