Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/19192 K.2012/11763

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tayin olunan cezanın süresi bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme mümkün olmadığından tebliğnamede bu yönde bozma öneren her iki düşünceye iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10/05/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

15.10.2007 günü saat 17.00 sıralarında sanık kullandığı kamyonetle seyir halinde iken yolun kenarında bisiklet kullanan öleni korna ile ikaz etmiş, ancak mümkün olduğunca uzağından geçmek yerine yakınından geçmesi nedeniyle kamyonetin kasasıyla çarptığı mağdurun ölümüne neden olmuştur. Sanık somut olayda 1. derecede ölen ise 2. derecede kusurlu olup, sanığa yüklenen kusur yakından geçmesi suretiyle gösterdiği özensizliktir,

sanığın kusur oluşturacak başkaca bir davranışı bulunmadığı gibi, kişiliği yönünden de dosyaya yansımış herhangi bir olumsuz davranışı bulunmamaktadır.

Mahkemece işlenen suçun taksirli olduğu gözetilmeksizin, dosya kapsamı ile de örtüşmeyecek şekilde, "suçunu işleyiş şekli, sebep ve saikleri nazara alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına takdiren yer olmadığına" karar verilmiştir, gösterilen gerekçeler TCK'nın 50/1. maddesindeki ölçütlere uymamaktadır, bir an suçun işleyiş şeklinin fıkradaki ölçütlerden olduğunu kabul etsek dahi, bu gerekçe dosya kapsamına uymadığı gibi esasen mahkemece de gerek temel cezanın tayininde gerek 51. maddesinin uygulanmamasında aynı gerekçeye dayanmış olup, bu da yerel mahkemece bu ibarenin bilinçli kullanılmadığını göstermektedir.

Belirtilen nedenlerle hükmün bozulması kanaatiyle aksi yönde oluşan çoğunlak görüşüne katılmıyorum.