Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/19379 K.2012/12665

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Karşıya geçmek üzere kavşak içerisine giren yayaya aşırı sürat ile çarparak ölümüne neden olan sanığın asli kusurlu olduğunun kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

Kabule göre de;

Sanığın kendisinden şikayetçi olmayan ölenin yakınları mağdurların tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, ...'in buna şahit olduğunu bildirmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 250-13 sayılı kararı da nazara alınarak zarar miktarının ve giderilip giderilmediğinin mağdurlardan sorularak veya mahkemenin yapacağı basit bir araştırma ile belirlenerek, ödemesi için sanığa imkan tanınmasından sonra, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,