Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/19607 K.2012/923

Kanunun 4, 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.10.2009 gün ve 2009/11947 Esas ve 2009/10713 Karar sayılı bozma kararında, 13.06.2005 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmesi gerektiği yazılı olduğu ve Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bilirkişi raporunda sanığın 3/8 kusurlu olduğu belirtilmesine karşın, sanığın asli kusurlu olduğundan bahisle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve sanık hakkında TCK’nın 459/son maddesi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın sürücü belgesiz ... kullanmaktan ibaret eyleminde bilinçli taksirin koşulları oluşmadığı gözetilmeden tayin olunan cezanın bu nedenle artırıma tabi tutulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/155 esas, 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,