Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/19671 K.2012/12311

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Üst Cumhuriyet Savcısı 16.04.2010 tarihli kararı süresinden sonra 27.05.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/3 ve 317. maddeleri gereği temyiz talebinin reddine,

2-Katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre 110 promil alkollü ... kullanan ve katılanın yaralanmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44.maddesi delaleti ile cezası daha ağır olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının gerektiği anlaşıldığından katılan vekilinin sanığın trafik güvenliğini ihlal suçu yönünden Adli Tıp Kurumundan raporunun alınması gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın yaralanmasının niteliği, mevcut yaralanmasının kendiliğinden yere düşmesi ile oluştuğu kabulünün hayatın normal akışına uygun olmayışı, katılanın soruşturma aşamasında sanığın aracı ile kendisine çarptığı ve kendisini yaraladığı beyanı ve tanık polis memuru Serdar Erden'in de ifadesinde, sanığın hastanede kendilerine, katılanın kendisine aracı ile çarptığını söylediği beyanı karşısında, sanığın taksirle yaralama suçunu oluşturan eylemi sabit görüldüğünden, bilinçli taksir durumunun da değerlendirilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,