Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/19704 K.2012/11125

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

466 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde dava açma süresinin kesinleşmiş beraat kararının bizzat sanığa tebliği ile başlayacağının öngörülmüş olması, tazminata konu beraat kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.02.2001 gün ve 2001/312 esas ve 2001/558 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği bu tarih itibariyle sanık (davacı) ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, ceza davasında sanığı temsil eden Avukat ...'a kesinleşmiş beraat kararının talep üzerine elden yapılan tebliğ ve tebellüğünün,

hukuken geçerliliğinin bulunmaması ve kesinleşmiş beraat kararının davacıya ve dava açan vekile tebliğ edildiğinin dosya içeriğinden anlaşılmaması karşısında, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 23.03.2010 gün ve 2009/256 Esas 2010/57 sayılı kararı da göz önüne alınarak, davanın süresinde açıldığının kabulü ile yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu kanun hükmüne ve yargısal içtihatlara yanlış anlam verilerek yazılı gerekçe ile davanın süre yönünden reddine karar verilmesi,