Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/20312 K.2012/13336

Taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Özel tertibatlı beton dökme aracı ile yolun sağından seyrederken aracın sağ ön destek ayağının kendiliğinden açılması ve bu ayağın taşıt yolu içerisinden yol boyu yürüyen yayalara çarparak katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede, katılan ...’in yaşamsal tehlike geçirecek şekilde ve sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ...'in de vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanığın kazadan sonra yaralılara yardım edip, olay yerinden ayrılmamakla ve bizatihi katılanların beyanına göre birkaç kez hastaneye ziyarete gitmekle olumlu davranışlar sergilediğinin anlaşılması karşısında;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin ve yukarıda açıklanan tespitlere rağmen, sanığın eylemden sonra olumsuz davranışı bulunmadığı halde “sanığın eylemden sonraki davranışları, mahkememizce yapılan teşdit gerekçesi göz önüne alınarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklindeki dosya içeriğiyle bağdaşmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,